Poetyka hipertekstu

W literackim hipertekście rekonfiguracji podlegają niemal wszystkie główne elementy klasycznej poetyki. Znaczącym przekształceniom podlega w tym gatunku zarówno pojęcie całości jak i skończoności dzieła, poważnym zmianom podlegają kategorie fabuły i narracji. Najważniejsze zmiany zachodzą w relacji czytelnik - autor, czytelnik - narracja.

Poetyka hipertekstu jest otwarta. Są takie hiperteksty, które - wzorując się na Adventure pierwszej tekstowej grze fabularnej opublikowanej w internecie - pozwalają rozszerzyć warstwę zdarzeniową utworu o nowe, dodane przez czytelnika elementy. W Marble Springs Deane Larsen można tworzyć nawet nowe połączenia między autorskimi segmentami. Poetyka hipertekstu znacznie odbiega jednak zarówno od poetyki gier przygodowych, jak i innych podgatunków cybertekstu.

Niezmiernie ważną w hipertekście jest kwestia narracji, której tu - w sensie klasycznym, po prostu nie ma. Zamiast jednej narracji w hipertekście mamy do czynienia bardziej fundamentalna strukturą: z polem zdarzeń (event space). Inaczej przedstawia się retoryka tekstu w środowisku hipertekstualnym. Oparta na leksji, krótkim fragmencie tekstu, eksploruje ona potwórzenia, które poprzez dekontekstualizację pomnażają znaczenia tych samych fragmentów tekstu, często używanym przez autorów chwytem jest też hiperbaton. Bardzo ciekawie hipertekst rozgrywa też kwestię dygresyjności. Dygresja, wtrącenie zamieniają się tu częstokroć miejsami z tekstem "głównym".

Właściwością powieści hipertekstowych jest także częste występowanie meta-refleksji.

Ostatnia aktualizacja:

27.07.2022

Cytuj ten wpis jako:

Mariusz Pisarski (2022) Poetyka hipertekstu . "Techsty" 13.07.2022 [].

narracja poetyka poetyka hipertekstu poststrukturalizm retoryka tekst cyfrowy

auto autorskimi autorów bardziej cybertekstu czynienia czytelnik czytelnika częste dygresja dygresyjności dzieła eksploruje elementy hipertekst hipertekstu hipertekście narracji nowe podlegają poetyka poetyki techsty tekstu zarówno