Systemy Hipertekstowe - Stretchtext

Stretchtext, czyli tekst rozciągły to hipertekstowa idea a zarazem prosty system o wielu implementacjach. Polega on na tym, że po uruchomieniu hiperłącza czytelnik nie przechodzi do innej leksji. Odsyłacz sam się "rozwija" pod kotwicą linku, rozciągając po prostu aktualnie czytany tekst. Po ponownym kliknięciu na aktywowany poprzednio link rozciągnięty tekst wraca do stanu poprzedniego, a tekst zlinkowany chowa się na kotwicą łącza.

Pierwsza wzmianka o Stretchtext pochodzi od Teda Nelsona, który umieścił ten sposób opatrywania dokumentu hiperłączami w trzech wymienianych przez siebie, głównych katagoriach hipertekstu. Nic dziwnego, że Stretchtext zachowuje wiele cech bliskich idei Nelsona. Jego hiperteksty rzadko kiedy są systemami, w których uruchomienie linku odcina nas od czytanego tekstu. Stretchtekst pozwala nam mieć wgląd na całość teekstu "głównego" i "przypisów", które możemy dowolnie rozwijać lub "zwijać". Nie ma tu odświeżania strony, nie ma czekania na załadowanie się kolejnej strony, co znamy w codziennym doświadczeniu internetowym. Stretchtext - można powiedzieć - to prekursor technologii Ajax, pozwalającej na surfowanie po danej stroniew www bez konieczności odświeżania materiaału po każdym aktywnym kroku użytkownika.

Stretchtext doczekał się wielu implementacji, jego realizacja jest możliwa za pomocą javy, javascriptu, języka xml w jego przeróżnych przejawach, a także zwykłego CSS 2, lub dhtml. Jeden z pierwszych sieciowych przykładów wdrożenia idei tekstu rozciągłego w życie zademonstrowany został na stronach warsztatów hipertekstowych George'a Landowa na Uniwersytecie Brown. Od niedawna element Stretchtext dostępny jest także w systemie Tinderbox. J. Nathan Matias nazwał swoją realizację Tinderbox Stretchtext Writing System.