George Landow to profesor na Uniwersytecie Brown, jeden z głównych pionierów teorii hipertekstu i jeden z prekursorów kojarzenia teorii literatury z nowoczesną technologią. Mówi się, że większość miłośników hipertekstu, zanim przeczytało jakikolwiek literacki przykład tego gatunku, zetknęło się ze sztandarowym dziełem Landowa Hypertext. The Convergence of Contemporary Critical Theory and Technology. Prace profesora Landowa zaliczane są do wczesnej teorii hipertekstu, na której odcisnęła swoje piętno poststrukturalistyczna teoria literatury. W konsekwencji, być może niepotrzebnie, teoria hipertekstu zawłaszczyła sobie dokonania postmodernistów i dekonstrukcjonistów. Za prekursorów hipertekstualnego podejścia do literatury Landow uważał nie tylko Rolanda Barthes'a, ale też Jacques'a Derridę, Michaela Faucaulta, do swoich rozważań o hipertekście włączał też myśl Baudrillarda.

Niektórzy uważają Landowa za utopistę, a zwłaszcza jego koncepcje interaktywności hipertekstu jako matrycy (matrix), którą wyłożył w Hypertext 2.0.